R.K.v.v. MKV'29

MKV walst over Aengwirden heen naar het kampioenschap

De rood witte MKV tank denderde afgelopen zondag met veel machtsvertoon weer over haar tegenstander heen. Dit keer was het het arme Aengwirden dat onder de rupsbanden kwam en ontsnapte aan de dubbele cijfers. Een dag na Bevrijdingsdag bleek dat deze 6-1 overwinning volstond voor de titel en werd de prachtige club MKV ’29 verlost van het juk van de 4^e klasse. De kampioenskoorts heerste al weken op Nij-elan, maar voordat iedereen echt gespannen kon worden, bleek de vlag al uit te kunnen. Renado verloor geheel onverwacht alweer, dit keer in Kraggenburg. De mannen van Dick Schambag waren ook echt de beste ploeg dit seizoen en over het algemeen een flinke maat te groot voor hun tegenstanders. Het publiek werd regelmatig verwend met mooi en goed voetbal en het bonte gezelschap spelers vormden na een stroef begin een echt team.

Met Gerard op het hok als vervanger van de herstellende Theunis en Frank, Andreas, Dennis, Armand, Nech, Tim, Said, Patrick, Amin en Douwe voor hem, begon MKV goed aan de wedstrijd tegen nummer 4 Aengwirden. Amin gooide er een solo uit en ging zelfs de keeper voorbij maar zag zijn inzet op de doellijn gekeerd worden. Nech kwam een paar keer gevaarlijk door op rechts, maar zag tot drie keer toe zijn inzetten voorlangs gaan. Douwe zag een schot van buiten het strafschopgebied verwerkt worden tot corner en kwam oog in oog met dezelfde keeper te staan na een mooi pass van Amin. Zijn stiftje werd helaas geblokt door de keeper en zo bleef het lang 0-0. Aan de andere kant kon Aengwirden, ondanks hun makkelijk scorende aanvallers, maar weinig uitrichten tegen de weer prima spelende verdediging.

Uiteindelijk kwam de voorsprong er toch toen Tim Douwe in de diepte aanspeelde en deze de bal door tikte op Nech, die hem vervolgens prima klaarlegde en Douwe de bal zag binnentikken. Na deze treffer werd Aengwirden wel even een paar keer gevaarlijk toen een corner op de lat werd gekopt en Gerard een terugspeelbal verkeerd raakte. Gerard herstelde zich echter en dus bleef het bij deze eenzame treffer in het eerste bedrijf. In de kleedkamer kwamen de eerst tussenstanden al door uit de polder. Na een voorsprong voor Kraggenburg, was het inmiddels 1-1 geworden en waarschijnlijk zou Renado nog wel winnen. Voor de MKV zat er weinig anders op om dan maar gewoon de score uit te bouwen en zo geschiedde.

Na een corner van Said die, op de van hem bekende wijze, een hele hoge langzame bal richting het hoofd van Douwe stuurde, belande de bal voor de voeten van Nech. De kleine man ging zoals gebruikelijk met veel bombarie naar de grond na een duwtje en de scheids wees tot ontzetting van de bezoekers naar de stip. Amin bleef ijskoud en schoot de strafschop hard en zuiver onder in de hoek. Een hele belangrijke treffer die het verzet van Aengwirden brak en de spanning van de wedstrijd haalde. De score werd dan ook al gauw naar 3-0 getild toen, de op het middenveld heersende, Tim Douwe lanceerde en hij alleen op de keeper af kon. Douwe liet de bal voorbij de keeper lopen en kon hem vervolgens in het lege doel schuiven. De buit was binnen en de aandacht kon worden verlegd naar de wedstrijd in Kraggenburg. Zij waren weer op voorsprong gekomen en de spanning was voelbaar en zichtbaar bij iedereen om het veld. Ondertussen deden de makkelijk scorende bezoekers wat terug.

Na een opzetje tussen de twee aanvallers van Aengwirden, kon een derde speler de 3-1 binnenwerken en dus zette MKV weer aan. Frank denderde op rechts naar voren en gaf de bal mee aan Douwe, die versnelde en hard en laag voorgaf op een groepje roodhemden. Het was uiteindelijk Tim die de 4-1 kalm binnen liep en een einde aan de wedstrijd maakte. Daarna was het de aalgladde Patrick die werd aangetikt binnen de beruchte lijnen en bracht Amin met een gewaagde ‘Panenka’ de score vanaf elf meter op 5-1. Danny was er inmiddels al ingekomen voor Said en Douwe ging er af voor Johnny. Later kwam Eduard ook nog in het veld voor Frank en aan de kant kwamen ook de tussenstanden van Renado door. Het was blijkbaar 2-2 geworden met nog een kwartier te gaan, maar later bleek dit toch 3-1 te zijn.

Terwijl enkele bestuursleden na deze score nog even wat zaken moesten regelen, kreeg MKV kans op kans tot groot vermaak van het publiek. Aengwirden speelde al niet met heel veel verdedigers en moest vervolgens ook nog afscheid nemen van hun laatste man die kon inrukken na herhaaldelijk commentaar op de leiding. Nech, Amin en Johnny kwamen echter niet tot scoren en lieten Patrick tekenen voor het slotakkoord. Na zijn bekende sleepbeweging leek hij voor te zetten vanaf links, maar onvoorspelbaar als hij is schoof Patje de 6-1 in de korte hoek. Herman wist het inmiddels zeker, het was 3-1 in Kraggenburg en alles kon in gereedheid worden gebracht, want 3 keer scoren zou Renado toch zeker niet.

Hoewel de emoties hoog op liepen en de champagne alvast werd ontkurkt, was Kraggenburg-Renado (3-1) nog niet afgelopen. Het mocht de pret niet drukken en even later kon het feest losbarsten. Onverwacht, maar daarom misschien wel juist zo prettig werd de kampioensvlag gehesen. En flink hoog zodat ze hem bij de buren van Friesland ook konden zien wapperen. De kraker van volgende week uit tegen Renado is om des keizers baard en zal een mooie afsluiting worden van een gedenkwaardig seizoen. Volgend seizoen wacht de 3^e klasse en omdat de ploeg bij elkaar blijft en zelfs wordt versterkt met nieuwe aanwinsten en talentvolle eigen jeugd, mag handhaving geen probleem worden.

Namens de gehele selectie wil ik graag iedereen binnen de club die dit mogelijk hebben gemaakt en ons hebben gesteund bedanken voor deze gedenkwaardige dag. Voor bijna iedereen was het de eerste titel met een eerste elftal en dat is een onvergetelijke ervaring. De traumatische gebeurtenissen van vorig seizoen zijn weggespoeld en de club kan een ambitieuze 3^e klasser worden. Gelukkig blijft, na het debacle volgend op de promotie in 2006, onze trainer Dick dit keer wel aan als grote kale leider. Hij heeft het niet altijd makkelijk gehad (dat hoort bij het vak), maar inmiddels staat het team als een huis. Ook Max, Michel, Ype en Jan mogen niet vergeten worden. Het was een fantastisch seizoen en we zijn ondanks een selectie met een enorme variatie in opmerkelijke karakters een echt team geworden. Zondag wacht de erehaag van Renado, die de kampioen mag ontvangen ;-) en daarna is het genieten van de zomerstop.

Douwe