2 - 5Heren 3 - Nieuweschoot 3
“15 Minutes of Shame”
MKV'29 3 – Nieuweschoot 3
“Wonderduo start tegen Nieuweschoot”, “Doelpuntenmachine klaar voor zondag” en “De verlossers eindelijk herenigt”. Dit waren teksten die vrijdagavond de ronde deden in de sportkantine van MKV'29. Deze teksten doelden natuurlijk op het verschijnen van Emiel Rodenburg en Dedmer Sipma in de basisopstelling. Een unicum aangezien beide spelers vorig seizoen voor het laatst samen speelden, destijds samen goed voor meer dan de halve productie doelpunten. Er was hoop, hoop op een succes tegen de voormalig nummer één van de competitie. Nieuweschoot, de concurrent van Frisia die samen strijden om het kampioenschap. Om de spelersgroep van heren 3 extra te motiveren kwam Frisia met het aanbod een krat van ons favoriete sapje aan ons te schenken wanneer wij één of drie punten wisten te pakken. Daarnaast was ons te oren gekomen dat Nieuweschoot vorige week een collectief falen had afgeleverd door gelijk te spelen tegen onze degradatieconcurrent FFS. Tevens was er naast de rentree van het magische duo ook het terugkeren van de steunpilaar van het team, Andre Swart. Dit alles zorgde voor het gevoel in de groep dat er iets te halen was.
Al gauw werd duidelijk dat er inderdaad ook wel mogelijkheden waren om punten in Leeuwarden te houden. In het eerste kwartier ontstonden er ook al de eerste kansen voor de mannen van H3. Sipma had de score moeten openen maar miste nog de echte scherpte zoals we die van hem gewent zijn. Het is een publiek geheim dat MKV 3 nog wel eens een tegengoal incasseert, en ook nu was dit het geval. Na 25 minuten spelen was het de spits van Nieuweschoot die de bal beheerst achter Jesse prikte. 0-1, er was niks aan de hand. Mkv ging door waar het mee begonnen was, aanvallen. Na 35 minuten spelen was het tijd voor een fenomeen dat de laatste weken elke wedstrijd terug komt. Hoe moeten we dit fenomeen noemen? Het Mkv's kwartiertje? Nee, ik ga voor de iets meer flitsende benaming “15 Minutes of Shame”. Tevens geeft deze naam in één oogopslag aan wat er met dit fenomeen bedoeld wordt. De 15 Minutes of Shame is een periode van minder dan 15 minuten waarin MKV 3. door een opeenstapeling van persoonlijke fouten, de wedstrijd geheel onnodig verliest. Dit heeft de afgelopen wedstrijden elke keer opgetreden, en dus kan dit als de tegenhanger van het Haags Kwartiertje bestempeld worden. En zoals je al aan kunt voelen, gebeurde het deze wedstrijd weer. Dit keer werd de periode ingeleid door niemand minder dan Sipma. Per toeval kreeg hij de bal in het zestien meter gebied. Hij had de 1-1 moeten maken, vieren en als een verlosser in de rust gewisseld moeten worden. Het tegendeel was waar. Hij miste (al dan niet rakelings) en tot overmaat van ramp gooide hij ook 8 weken fysiotherapie in de prullenmand. Juist, de kwaal die over had moeten zijn, speelde weer op. Of het team hiervan geschrokken was of niet zal nooit duidelijk zijn. Daar waar het 1-1 had moeten zijn volgden een trieste aftocht voor Sipma en nog voor rust de 0-2 en 0-3. Vlak na rust vielen ook nog eens de 4- en de 5-0 en was de wedstrijd eigenlijk gespeeld. Neemt niet weg dat er nog wel even getoond werd dat we wel degelijk kunnen voetballen. Andre pikte de bal 30 meter van het doel op en gooide al zijn opgekropte frustraties in een pegel hard afstandsschot. De kansloze keeper was kansloos en moest zijn meerdere in Swart erkennen. 1-5. Frank Bons deed 5 minuten precies hetzelfde. Dit schot was aanzienlijk minder hard, waarschijnlijk omdat de hoeveelheid frustraties die hij erin kon leggen minder waren dan bij Andre. Daar waar Andre meestal zijn frustraties voor zich houdt, gooit Frank al zijn terechte en onterechte frustraties er altijd direct uit door middel van een uitgebreide scheldkanonnade tegen iedereen die ook maar in een straal van 257 meter(tevens draaicirkel) om hem heen staat. Dit neemt natuurlijk niet weg dat het schot zat. De keeper was dit keer niet kansloos maar hij wilde hem waarschijnlijk niet tegenhouden. Het geloof in een goede afloop groeide toen er zelfs nog 3-5 gemaakt werd door Wouter. Na een uitermate knappe buitenkanthak-achterhetstandbeenakka-steekpass van Jan Bakker schoot hij de bal snoeihard in de korte hoek. De grensrechter van de toch al niet zo op Leeuwarders gestelde Nieuweschooters wilde echter niet meewerken aan het persoonlijke succesje van Wouter. Hij vlagde, geheel onterecht, af voor buitenspel en dus eindigde de wedstrijd in 2-5.
Uit analyse van de wedstrijd valt wederom te concluderen: “Niet kansloos, wedstrijd weggegeven”. Nu is het aan ons om de “15 Minutes of Shame” uit de volgende wedstrijd te elimineren. We moeten volgende week bij Nieuweschoot op bezoek en zijn natuurlijk uit op revanche. Daarnaast gunnen we onze voetballende stadsgenoten het kampioenschap natuurlijk meer dan dit team vol met onvolwassen volwassenen.
U zijt gegroet!
Sipma