2 - 2Heren 3 - Heerenveen 5
Proloog
Zondag 24 april, de derby Mkv'29 – Heerenveen stond op het programma. Coaches Frank en Tim ontbraken en dus namen Dedmer en Emiel de honneurs waar. De sterren van vorig seizoen hebben dit jaar wegens fysieke gebreken hun stempel nog niet op een wedstrijd weten te drukken. Voor hun was de prestatiedrang dus ook erg aanwezig. Scheidsrechter van de dag was Marcel, die na het horen van de aanstelling zich twee dagen heeft opgesloten in een abdij om volledig geconcentreerd de beladen derby te kunnen fluiten. Mkv kon over een goed team beschikken en de voorbereiding was tot in detail goed georganiseerd. Zelfs was er een gastspreker/motivator geregeld in de persoon van Peter de Jong. Met deze welkome aanvulling werd het totale voetbal nohou van de technische staff nog maar eens (bijna) verdubbeld. Wederom waren de voortekenen om een goed resultaat te behalen daar. De enige dreun die Mkv'29 voor aanvang van de wedstrijd kreeg te verduren was het verschijnen van Atte Bouma op sportcomplex Nylan. De meest controversiële trainer die Cambuur ooit gehad heeft (aldus het Cambuurarchief), moest de poppetjes op de juiste plaats zetten bij Heerenveen 5.
Eerste helft
“Scherp beginnen”, “fel der op” en “winnen is beter dan verliezen” waren de motto's waarmee de mannen van Mkv'29 het veld op gingen. Zoals altijd werd hiernaar geluisterd. We domineerden op het veld, waren de betere ploeg en al gauw resulteerde dit in een kans voor Langendijk en een mooi schot van Nick de Bulgaar. Het was een kwestie van tijd voordat de 1-0 ging vallen. Als je dit gevoel krijgt wanneer je naar het 3e kijkt, weet je dat ze op moeten passen. Altijd als wij beter zijn en de 1-0 niet binnen het eerste kwartier valt, krijgen we de goal juist tegen. Ook deze keer was dit het geval. Één moment van onoplettendheid zorgde ervoor dat Heerenveen na een corner de 0-1 maakte (de 23e tegengoal uit een corner dit seizoen). Het was rust.
Rust
Weer keken we in de rust tegen een achterstand aan. Dit keer was de achterstand nog wel te overbruggen dus de stemming was vrij positief. Peter de Jong gaf een heldere analyse van wat er goed en fout ging. Bij deze analyse wendde hij zich tot de klassieke woorden “Het ging helemaal niet zo slecht, als we de bal de tweede helft maar aan de speler met dezelfde kleur geven”. Deze uitspraak was vrij dubbelzinnig.......
Tevens kwam hij met een aloude voetbalwijsheid: “Elke hoge bal, behalve een voorzet, is een verkeerde bal”. Andere klassiekers die hij gebruikte waren o.a.:
“Het is belangrijk dat de juiste persoon op het juiste moment op de juiste plaats aanwezig is”
“Je moet niet alleen de bal verdedigen, maar ook je positie”
“Doe wat je moet doen, maar dan wel met overtuiging”
“Pech, dat heb je bij een negatieve instelling, geluk bij een positieve”
Coaches Sipma en Rodenburg hadden inmiddels snode plannen om het tij te doen keren. Wisselspelers Leon en Frans werden ingebracht voor Rutmer en de jarige Rene (excuses hiervoor). Leon, die de laatste weken kampt met een ernstige vormcrisis was expres op de bank gezet in een poging hem te prikkelen. Of dit een goede keus was, merkt u later.
Tweede helft
Hetzelfde spelbeeld als altijd was in de tweede helft aanwezig. Heren 3 was de bovenliggende partij, maar na een kwartier spelen kreeg de spits van Heerenveen de vrije doortocht om vervolgens de 0-2 te maken. Het doemscenario leek zich weer te voltrekken. Helemaal toen dezelfde spits, wederom door zemelappig ingrijpen van de verdediging, Jesse voorbij speelde en de bal voor open doel in kon tikken. Hij was echter moe na zijn rush vanaf de middenlijn zodat hij omviel en de bal compleet wist te missen. Dit was voor Dedmer en Emiel het teken dat er nog wat te halen viel. Met een vernuftig plan, het centrale duo Edwin en Matthijs naar voren sturen en Jan op de laatste man, was het tijd voor 25 minuten powerplay. Al gauw zag Raymond de keeper te ver voor zijn goal staan en schoot vanaf 35 meter. De keeper wist een goal ternauwernood te voorkomen, dit ging wel gepaard met een knal, vol met z’n toet op de doelpaal. Deze poging gaf het team moed en de 1-2 viel dan ook al gauw. Het was dezelfde Raymond die de bal meedogenloos binnenkopte, na een knappe actie (wippertje over de man heen) en een bikkelharde voorzet met links van Leon.
De zinderende slotfase van de wedstrijd werd ingeleid met een penalty voor Mkv’29. Vijf minuten voor tijd had de van zelfvertrouwen blakende Raymond de gelijkmaker op zijn schoen. Het aplomb waarmee hij de penalty verzilverde sprak boekdelen, 2-2. Ondertussen wist het achterste trio (Frans, Jan en Patrick) de boel dicht te houden. Een dikverdiend punt zat er aan te komen. Maar de getergde Leon dacht hier anders over, op het moment dat de arbiter “Nog 1 minuut” scandeerde, legde hij de bal lumineus achter de verdediging van Heerenveen neer. Degene die de bal in het netje tikte was niemand minder dan Raymond die met deze goal een zuivere hattrick maakte en de 3 punten wist binnen te halen.
Epiloog
Al met al was het dus een mooie wedstrijd met een goed resultaat. Alles wat in een derby hoort zat er in. Ruzies, een penalty, verdriet, vreugde, een hattrick en uiteindelijk een verdiende winnaar. Degradatie is nog steeds te ontlopen. Hopelijk wordt de slot van de competitie net zo enerverend als de slot van deze partij.
Sipma