1 - 4Heren 3 - L.A.C. Frisia4
In de week dat Osama Bin Laden werd gevonden, werd ook Flisijn weer opgespeurd. De reactie van het publiek had ook enkele raakvlakken. Feest bij de Amerikanen en gekrulde mondhoeken bij de spelers en de technische staf van MKV 3. Het lot van beide heren verschilde echter wel van aard. Bin Laden is uitgespeeld en Flisijn heeft nog grootse daden te verrichten. Zo ook vandaag aangezien vorige editie ruimschoots werd verloren met 10-0, hadden we met zijn allen wat goed te maken tegen de koploper.
Frank Bons had ook vandaag weer een aardig team op de been gebracht. Alleen Tado ontbrak, hier was keeper Jesse de Boer overigens wel content mee: ‘die Griek hed oek nog meer bursthaar dan mij, ik ken hem niet uitstaan’. Ook Dedmer, geteisterd door fysieke malheur, deed niet mee. Hij nam echter wel iets waar, wat hij 2 weken daarvoor ook al waarnam, namelijk de honneurs. De bevindingen opgedaan door Dedmer werden vandaag ook weer doorgevoerd in die hoedanigheid dat Jan Bakker in de verdediging kwam te spelen.
Het was een understatement om te zeggen dat het warm was: met klotsende oksels en bezwete voorhoofden betraden we het veld. Het kunstgrasveld leek echter meer op een kolenmijn, door de rubbertjes die opwarmden werd het sommige spelers wel erg heet onder de voeten dat het leek alsof ze over hete kolen liepen. Te midden van deze waas van door erbarmelijke omstandigheden geteisterde voetballers, was er één man die ogenschijnlijk nergens last van had: Dennis Flisijn. Hij voetbalde alsof hij over water liep, en met zijn splijtende passes leek het alsof hij de rode zee van MKV-hemden in tweeën kon delen.
Bij aanvang van de wedstrijd legde de vlaagsgewijze Dedmer teiltjes water langs het veld, zodat de spelers geen last kregen van drooglegging (dit kwam hem zelf trouwens ook goed uit; na zijn zesdaagse stapmarathon had hij op zijn zachtst gezegd last van flinke nadorst.)
Nu de wedstrijd, we zaten er lekker in en het begin ging tot onze verbazing aardig gelijk op. Het bleek dat met beleving je een heel eind kan komen. MKV kreeg zelfs de beste kansen. De hoekschoppen van Dennis Flisijn waren met de stevige wind een doorn in het oog van de keeper van Frisia die handen en voeten nodig had om zijn doel te zuiveren. Even later moest hij toch zijn defensie de ‘beelug vol skelle’: vrije doortocht voor Erwin Cornel (speler van het 5de opgeroepen door Frank Bons) en hij zocht de lange hoek en vond die ook: 1-0. Niet alleen bij MKV gingen de handen in de lucht, ook in Nieuweschoot –de directe concurrent voor het kampioenschap- werd het duel live gevolgd en werd het doelpunt met luid applaus ontvangen. Frisia probeerde zich te herpakken maar MKV gaf geen krimp. Op het moment dat we bij het 3de denken dat we de touwtjes in handen hebben, krijgen we meestal de deksel op de neus. Zo ook nu. Frans de Vries liet zich kinderlijk eenvoudig van de bal af zetten en luidde hiermee de 1-1 in. Zijn directe tegenstander schoot de bal tegendraads achter de Boer. MKV kreeg vlak voor rust nog een opgelegde mogelijkheid om orde op zaken te stellen. Cornel –op aangeven van Flisjjn- legde de bal panklaar voor Bons, die oog in oog met de keeper, tegen de bast van de keeper aanschoot. Niet veel later was het weer Bons die zijn tegenstander door de stokken speelde om vervolgens met een ziedend schot de keeper te verrassen, die echter in twee keer de bal kon klemmen. We gingen zodoende rustten met een 1-1 tussenstand.
In de rust werd door Cornel in het rapport Cor(o)nel aangekaart dat we veels te lief waren voor onze tegenstander, en dat we er op moesten kletsen om de tegenstander nog meer angst in te boezemen.
De tweede helft was in het begin éénrichtingsverkeer naar het doel van MKV. Frisia voetbalde de schroom van zich af en drukte MKV naar de defensieve stellingen. MKV voetbalde compact en loerend op de counter, dit had bijna nog succes ook: Flisijn bereikte Bons op maat, die vervolgens de bal doorspeelde op Cornel. Cornel omspeelde de keeper en zag een open doel voor zich. Sommige spelers liepen al met de handen in de lucht terug, maar bij een tweede blik zagen we dat Cornel ietwat uit balans raakte en zodoende bal net naast schoot. Een fikse streep door de rekening, want Frisia begon zich al te irriteren dat het niet wou vlotten tegen onze equipe, die ze 2 maanden geleden toch met alle gemak naar de slachtbank hadden geleid. Het gaf vertrouwen dat we kansen konden creëren, desalniettemin liepen we toch averij op. Frisia ging vabank spelen en wist nota bene via een kopbal te scoren. Waar we vooraf dachten dit risico te vermijden door het posteren van van Wijk in de defensie. Verbolgen over het feit dat we dreigden te verliezen, zakten de hoofden van de spelers naar beneden. Frisia maakte daar gretig gebruik van en liet het scorebord nog twee keer van vorm veranderen: 1-4.
Resumerend een deplorabele aftocht voor MKV 3. Al sta ik niet bekend om een miserabele houding en bekijk ik het vanuit mijn altijd positieve kijkdoos. Vorige keer hadden we 10-0 verloren en nu hadden we tegen de koploper lange tijd kans op winst of een gelijkspel. We voetbalden vandaag alleraardigst en met deze beleving moeten we in staat zijn om minimaal 6 punten te halen in de resterende 3 duels. We zullen de laatste wedstrijden alle register open moeten trekken. Om er nog maar een ‘Áad de Mos rekensom’ uit te gooien: 6=10= handhaving.
Dennis Flisijn