2 - 2Bakhuizen 3 - Heren 5
Bakhuizen 3 - Knobbeboys
Al een tijdje niks gehoord van de knobbeboys. Maar deze groep is nog steeds alive and kicking. Zo ook weer op 9 April. Op deze zonovergoten zondag werd er afgereisd naar Bakhuizen. En een reis was het. Twee keer tanken onderweg, hotelletje geboekt want het was wel een heel eind rijden hoor. Sommige jongens een stijve nek van de rit en Knobbe een gaspoot. (Hij doet namelijk al heel lang niets meer met dat ding)
Een smalle selectie deze dag. De ene week sta je met zes wissels de andere met één niet al te fitte vlaggenist. Zo had Klaas nog last van de hamsters, Frans dacht dat hij op het eiland moest ballen, Cornel was met assistent Don naar AAAAA……….. uche uche, Willem op vakantie, Ronald(o) knieproblemen en dan nog het vervelende bericht dat we Marcel een tijd moeten missen. Sterkte kerel!!!
Toch hadden we er weer elf, en wat voor elf. Andre op de goal met voor hem Reinold, Mark, Chris en Melvin. Het midden werd gevormd door Peter, Wesley, Ale, en Reekers. Voorin Rients en Richard. Jeroen begon zoals hij eindigde met vlag en al. Dus geen lastige wisselproblematiek voor coach Knobbe deze keer.
Van tevoren hadden we al in de gaten dat het geen walkover zou gaan worden zoals de thuiswedstrijd dat was. Bakhuizen is na de winterstop lekker gaan voetballen en hadden al wat verrassende uitslagen neergezet. Maar, door de lange rit hadden we allemaal zoiets van we gaan natuurlijk dat hele stuk niet rijden om hier op de kloten te krijgen.
De wedstijd begon vrij gelijk opgaand. Kleine kansjes voor ons en een paar dikke voor Bakhuizen hun snelle spits die elke keer een zeer scherpe Andre op zijn weg vond. Het mag best gezegd worden dat wij onze handen dichtknijpen met zo’n topper op de goal. Na ongeveer twintig minuten vond onze rappe linksback Melvin het wel genoeg geweest en trapte met een bekeken schot de 0-1 binnen nadat hij knap de bal had veroverd. Lekker voor het moraal met het zicht op de tweede helft waarin wij op de betere kant van het veld mochten aanvallen. De keeper van Bakhuizen stond nog een paar keer hinderlijk in de weg (vrije trap van Richard en schot Rients) en we gingen met een 0-1 stand de rust in.
Bakhuizen plukte in de rust even gauw iemand bij het tweede weg en was niet van plan de stand zo te houden. Gelukkig mochten wij zoals gezegd aanvallen op de betere helft van het veld en je kon ook merken dat de aanvallers van Bakhuizen ook meer moeite hadden om de bal onder controle te krijgen en te houden. Daarin tegen groeiden Chris en Mark als centraal duo steeds beter in de wedstrijd zodat het gevaar van wat verder af moest komen. Na ongeveer een kwartiertje begonnen we een aanval met een naar binnen getrokken Reekers die de bal breed legde op Richard die de bal gedecideerd achter de keeper ramde. ( Hij zat echt hoor Reekers)0-2.
Dit gaf even wat meer lucht, maar niet veel later een schot van twintig meter, van richting veranderd, Andre verkeek zich er wat op en dan staat het dus 1-2.
Dit was voor Bakhuizen het teken om op jacht te gaan naar de gelijkmaker. Ze begonnen zo nou en dan even te bikkelen. We lieten ons echter niet gek maken. Zelfs niet toen Wesley werd aangepakt, bleven we rustig en probeerden het voetballend op te lossen. Ja inderdaad, verstand komt met de jaren. De scheidsrechter die overigens verder een prima partij floot besloot dat de jongens toch nog wat langer de kans moesten hebben om gelijk te maken en liet vreselijk lang doorspelen. Totdat Ale in de 95ste minuut op zijn karakteristieke manier vanuit het middenveld opstoomde en de bevrijdende 1-3 binnenwerkte. Winst.
We doen nog volop mee voor de tweede plaats met pittige potjes tegen Irnsum en Sneek voor de boeg. Als we blijven voetballen met deze inzet voor en met elkaar, dan moet het kunnen.
Moe maar voldaan keerden we weer huiswaarts met de punten achterin.
Richard
P.S.
Melvin en Reinold goed gevoetbald jongens, maar vrijdagavond verplicht melden op de training om twee uren in te gooien.